Afgelopen week stonden we in De Tijd, De Standaard, De Morgen, Het Nieuwsblad / De Gentenaar en Het Laatste Nieuws naar aanleiding van het nieuws dat we de gebouwen van Spinx Cinema en Café hadden aangekocht.

Lowagie-Willaert in de kranten naar aanleiding van Sphinx

We hadden met verschillende partijen afgesproken dat we niet met de pers zouden communiceren tot het nieuws ontdekt werd. Ik hield me aan die afspraak omdat ik op basis van eerdere ervaringen geen grote belangstelling verwachtte. Het afgelopen jaar schreef ik massaal veel journalisten aan naar aanleiding van de publicatie van mijn boeken Gebeten en Entreprenerd, maar enkel De Tijd, Trends en Bloovi wijdden er een artikel aan. Wie zich nu blind staart op dat vreselijke woord "miljonairskoppel" dat door bepaalde kranten gebruikt wordt, zou ik graag aanraden het Trends artikel te lezen dat sinds kort van achter de betaalmuur weggehaald. Het zegt zoveel meer over ons als mens dan wat in de meer recente artikels staat.

Het meest recente artikel in Het Nieuwsblad / De Gentenaar rapporteert dat er tijdens het festival al een feestje was waarbij de (film)rol symbolisch aan ons werd overgedragen door Urbain Bultinck. Het was de bedoeling toen al de akte te ondertekenen, maar door een administratieve hick-up buiten de wil van koper en verkoper om, moest de akte uitgesteld worden tot net na het festival. Wie mijn boek las, weet: "One of [the] lessons [we learned] was that things hardly ever happen in the order you want them to happen." Het wederzijds vertrouwen tussen koper en verkoper was gelukkig zo groot dat het feestje gewoon doorging—zelfs al was de koop nog niet gesloten. We ontmoetten elkaar in het Sphinx Café waar we een aantal filmjournalisten herkenden en het feestje werd verdergezet in zaal 3, een zaal die normaal gezien voor het filmfestival gereserveerd is. Als je het programmaboekje van het festival checkt, dan zal je merken dat er op één specifieke dag een uitzondering werd gemaakt.

Het gonsde al een tijdje van de geruchten dat Sphinx een koper had gevonden en zelfs dat die koper uit de IT-sector kwam, maar het duurde tot op het einde van het festival tot een journalist op ons uitkwam. Hij had een hele reeks IT-bedrijven uit het Gentse opgebeld met de vraag of ze een technondernemer kenden met een meer dan normale interesse in film. Het hoeft niet te verwonderen dat de namen "Ingeborg en Bruno" met stip op één stonden. Toen hij mij contacteerde, wist ik hoe laat het was, maar ik besloot wat te temporiseren omdat we maar een paar dagen van de eigenlijke verkoop verwijderd waren. Als het nieuws dan toch naar buiten moest komen, dan liever op een moment dat de koop officieel was.

De afgelopen dagen kregen we massa's felicitaties en dankjewels. Bedankt voor het vertrouwen! We gaan ons best doen dat vertrouwen te verdienen door er iets moois te maken. Helaas worden we ook overstelpt met voorstellen om een noodlijdende bioscoop hier of een project daar te steunen. Wij zijn weliswaar ondernemers, maar we zijn geen projectontwikkelaars die meerdere projecten tegelijk opstarten. Wij kiezen een project, we zetten daar vervolgens onze schouders onder, en we proberen dat met zoveel mogelijk liefde en zorg tot een mooi resultaat te brengen. We kregen ook een paar dozijn persoonlijke verzoeken voor financiële hulp. Ons standpunt daarin is dat we niemand individuele financiële steun geven. Wij steunen wel een aantal organisaties die rond specifieke thema's werken. Die organisaties kiezen we het liefst zelf en enkel de fiscus heeft er zaken mee over welke organisaties dat gaat. Solliciteren naar hulp heeft weinig zin.

We hebben onze ten minutes of fame voor dit jaar gehad, laat ons nu ons gewoon werk doen. Gisteren kregen we een pakketje sleutels overhandigd en een hele stapel plannen.

Sphinx Cinema en Café: sleutels en plannen

Ik heb nog geen tijd gehad om er in detail naar te kijken, maar de komende weken mogen jullie een paar blogjes verwachten met een alternative history van de Sphinx, want ik heb al gezien dat er nooit uitgevoerde plannen tussen zitten die dateren van veertig tot vijftig jaar geleden, met zowel Calypso (de uitbater van de bioscoop voor Sphinx er kwam) als Miami (de vennootschap die het gebouw kocht in de jaren zeventig) als opdrachtgever.

3D voorstelling van het centrum van Gent met de ligging van Sphinx Cinema