Elk jaar zijn er op het filmfestival een handvol films die in de positieve zin verrassen. Dit jaar was niet anders. Dit zijn drie films die mij persoonlijk in de positieve zin verrasten om totaal verschillende redenen.

  • Lingui (2021) ****: We gingen met nul verwachtingen naar dit filmpje, want wat kan je verwachten van een film die zich afspeelt in Tsjaad? We werden aangenaam verrast door het verhaal van Amina en haar dochter Maria die ondanks alle tegenslagen die ze te verwerken krijgen toch hun mannetje weten te staan. Een heel hoopvolle film waar best wat meer ruchtbaarheid rond gemaakt mag worden.
  • Mona Lisa and the Blood Moon (2021) ****: Ik heb me ongegeneerd geamuseerd bij deze film. De muziek is meeslepend en geeft het verhaal vaart. De plot heeft gaten, maar je vergeeft het de makers graag. Ook dit soort entertainment hoort thuis op een festival.
  • Softie (2021) *****: Ik had de trailer van Softie (Franse titel: Petite nature) al meermaals gezien en ik dacht dat ik daarmee wel wist wat te verwachten van de film. Ware het niet dat er op dat moment geen andere film speelde die ik nog niet gezien had, ik had ervoor gepast. Dat zou een grote vergissing geweest zijn, want de film wist me naar de keel te grijpen. Ik kwam de zaal buiten met flink wat food for thought.

Dit is een lijstje van meer dan degelijke films

  • Bergman Island (2021) ****: Mooie praatfilm over het creatieve proces van het schrijven tegen de achtergrond van het eiland waar Ingmar Bergman woonde en werkte.
  • La Civil (2021) ****: Geslaagde openingsfilm van het festival over een moeder die een zoektocht start naar haar ontvoerde dochters wanneer de kidnappers haar niet vrijlaten na betaling van het losgeld en de politie geen actie onderneemt.
  • C'mon C'mon (2021) ****: Joaquin Phoenix speelt een oom die voor zijn vroegwijze neefje zorgt terwijl zijn zus probeert haar man te overtuigen zich te laten opnemen in een psychiatrische instelling. Broer en zus waren uit elkaar gegroeid, maar de ontdekking van de plichten van het ouderschap brengt de broer dichter bij zijn zus. Ontwapenende vertolkingen van alle acteurs, niet in het minst van Woody Norman die de jonge Jesse vertolkt.
  • Drijfzand (2021) ****: Nederlandse film over een jonge vrouw die samen met man en dochter op Texel woont en plots geconfronteerd wordt met een moeder die door een hersentumor geheugenproblemen krijgt. Ze wil haar moeder helpen, maar daarvoor moet ze regelmatig naar Amsterdam en door de stress komt ook een eigen kwaaltje weer om de hoek kijken. Heel menselijk portret.
  • Große Freiheit (2021) *****: Homoseksualiteit was heel lang een strafbaar feit in Duitsland. Hans Hoffmann werd na de tweede wereldoorlog bevrijd uit een concentratiekamp om vervolgens "de rest van zijn straf" uit te zitten in de gevangenis. We zijn hoe hij over de decennia heen meermaals naar de cel moet wegens zijn geaardheid. Heel sterk verhaal met een uitstekende Franz Rogowski in de hoofdrol.
  • Ich bin dein Mensch (2021) ****: Leuke komedie over een vrouw die als experte een robotpartner moet testen.
  • The Innocents (2021) *****: Stel je voor dat de X-Men een vijftal jaar eerder hun krachten ontdekten, op een leeftijd waarop het onderscheid tussen goed en kwaad nog niet zo duidelijk is. Wat zou er dan gebeuren? Een mogelijk antwoord op die vraag vond ik in The Innocents en ik genoot er wel van.
  • Pig (2021) *****: Nicholas Cage heeft eindelijk weer eens een mooie rol te pakken. Hij speelt een man die samen met een varken in de bossen van Oregon leeft. Samen met zijn speciale huisdier gaat hij op zoek naar truffels die hij verkoopt aan een leverancier die de betere restaurants in Portland bedient. Wanneer zijn varken gestolen wordt, start hij een zoektocht waarbij hij de confrontatie aan moet gaan met een pijnlijk verleden. Heerlijk!
  • Lamb (2021) ****: Mooie Ijslandse fabel. Elk woord dat ik erover schrijf is er één te veel. Dit is een film die je moet ervaren.
  • The Lost Daughter (2021) ***: De titel van deze film had evengoed "The Worst Person in the World" kunnen zijn, maar er was al een film met die titel te zien op het festival. Mooie prestatie van Olivia Colman die een vrouw speelt die niet bepaald sympathie opwekt: ook de keuze voor Jessie Buckley als de jonge versie van het hoofdpersonage was een voltreffer. Regisseur Maggie Gyllenhaal debuteert met een boekverfilming en soms merk je dat het scenario gebaseerd is op een boek. Het maakt je nieuwsgierig naar welke verhaallijnen weggelaten zijn en welke behouden.
  • Madres paralelas (2021) ****: Een goede Almodovar die bij momenten Hitcockiaans aanvoelt. Op een paar momenten dacht ik: nu kan de film heel erg uit de bocht gaan, maar telkens weer sloeg de plot een richting in die me wel aanstond.
  • Natural Light (2021) ***: Degelijke oorlogsfilm die zich afspeelt in de bezette Sovietunie. De mannen in uniform doen wat hen opgedragen worden, maar je merkt aan alles dat ze liever thuis op hun boerderij aan het werk zouden zijn. Zo ook de Hongaarse boer die als korporaal plots aan het hoofd komt te staan van een unit die in een bosrijke omgeving partizanen moet opsporen.

Ik wil ook even stilstaan bij een paar vaste waarden uit het commerciële circuit

  • The Duke (2020) ****: Degelijke Britse film met een topcast bestaande uit onder andere Hellen Mirren (als poetsvrouw) en Jim Broadbent (als werkloze fantast). Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Kempton Bunton die in 1961 terechtstond voor de diefstal van het schilderij "The Duke of Wellington" uit de Londense National Gallery. In ruil voor teruggave van het schilderij vroeg hij de afschaffing van het kijk- en luistergeld voor oorlogsveteranen en bejaarden. Heerlijke sociaalvoelende feelgood movie van de (onlangs overleden) regisseur van Notting Hill.
  • The Last Duel (2021) ***: Knap gemaakte blockbuster van Ridley Scott met Matt Damon, Adam Driver en Jodie Comer, gebaseerd op het laatste gerechtelijk duel in Frankrijk (in 1386) tussen Jean de Carrouges en Jacques Le Gris om voor eens en voor altijd uit te maken of Jacques Le Gris daadwerkelijk Marguerite, de vrouw van Jean de Carrouges, verkrachtte. De film bestaat uit drie delen, telkens vanuit het standpunt van één van de protagonisten verteld.